در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶، پژوهشگران مؤسسه مکگاورن برای پژوهش مغز در MIT اعلام کردند ابزاری پردازش زبان ساختهاند که قادر است ریسک خودکشی را از مکالمات متنی با مشاوران بحران ارزیابی کند. این ابزار با همکاری گروه Senseable Intelligence و با هدایت دانیل لو، پژوهشگر فعلی مؤسسه Child Mind و استاد مهمان دانشگاه هاروارد، توسعه یافته است.
به گفته تیم پژوهشی، ابزار مذکور با استفاده از یک فهرست سفارشی از واژهها و عبارات مرتبط با ۴۹ عامل خطر خودکشی، متن را جستوجو و بر اساس آن ریسک فرد را تخمین میزند. این فهرست توسط متخصصان بالینی تأیید شده و هر عامل خطر حدود ۶۰ واژه یا عبارت دارد.
پژوهشگران MIT با همکاری سازمان غیرانتفاعی Crisis Text Line، دادههای ناشناس حدود ۱۶ هزار مکالمه متنی با مشاوران بحران را تحلیل کردند. این مکالمات بر اساس ارزیابی Crisis Text Line به سه سطح ریسک تقسیم شدند: بدون ریسک خودکشی، افکار خودکشی بدون خطر فوری، و خطر فوری (افرادی با برنامه یا قصد خودکشی در ۴۸ ساعت آینده).
تیم پژوهشی مدل یادگیری ماشین خود را با این دادهها آموزش داد تا بتواند بر اساس واژههای موجود در فهرست، ریسک را پیشبینی کند. طبق اعلام پژوهشگران، مدل آنها توانست ریسک را در مکالمات جدید با دقت پیشبینی کند.
به گفته پژوهشگران، مدل نشان داد که اشاره به ابزارهای کشنده و مصرف مواد، نسبت به نشانههایی مانند افسردگی یا خستگی، بیشتر در گروه با ریسک بالا دیده میشود. همچنین، ابراز افکار فعال خودکشی و خودآسیبی از پیشبینیکنندههای قوی بودند. اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه و درد عاطفی نیز پیشبینیکنندههای میانی محسوب شدند.
مدل به هر عامل خطر وزنی اختصاص میدهد؛ برای نمونه، اشاره به ابزارهای کشنده مانند «برش» یا «قرص» وزن بالایی دارد، در حالی که عباراتی مانند «نمیدانم چه کنم» یا «ناامید» وزن کمتری دارند.
محدودیتها و گام بعدی
پژوهشگران تصریح کردند که فهرست واژگان (lexicon) زمینه واژهها را در نظر نمیگیرد و ممکن است واژههای مشابه اما خارج از فهرست را از دست بدهد. همچنین، مدل فعلی ساده و قابل اجرا روی رایانه شخصی است و برخلاف مدلهای زبانی بزرگ، نیاز به منابع محاسباتی بالا ندارد و شفافیت بیشتری دارد.
به گفته تیم پژوهشی، هرگونه استفاده بالینی از این مدل نیازمند اعتبارسنجی بیشتر و بهروزرسانی مداوم با توجه به تغییرات زبان و جمعیت هدف است. آنها ابزار و فهرست واژگان خود را برای استفاده پژوهشگران دیگر نیز منتشر کردهاند تا بتوانند برای سایر اختلالات سلامت روان فهرستهای مشابه بسازند.
در حال حاضر، فهرست واژگان ریسک خودکشی برای تحلیل دادههای متنی از منابع مختلف مانند شبکههای اجتماعی و پروندههای سلامت الکترونیک نیز به کار گرفته میشود تا امکان برآورد بهتر ریسک برای پژوهشگران و درمانگران فراهم شود.
