دب روی، استاد دانشگاه MIT و مدیر مرکز ارتباطات سازنده، بر ضرورت وجود فرد پاسخگو برای هر متن منتشرشده در عرصه عمومی، حتی متونی که با کمک هوش مصنوعی تولید می‌شوند، تأکید کرد. او هشدار داد که نبود پاسخگویی می‌تواند به تضعیف اعتماد عمومی و مشروعیت فرآیندهای مدنی منجر شود.
در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، MIT News مصاحبه‌ای با دب روی، استاد رسانه و علوم ارتباطات و مدیر مرکز ارتباطات سازنده (CCC) منتشر کرد. روی در این گفتگو بر اهمیت پاسخگویی و «ایستادن پشت کلمات» در متون عمومی، به‌ویژه با گسترش استفاده از هوش مصنوعی در تولید متن، تأکید کرد.
به گفته روی، با ظهور مدل‌های زبانی بزرگ مانند ChatGPT، امکان تولید نظرات و بازخوردهای عمومی به‌صورت انبوه و بدون حضور فرد پاسخگو افزایش یافته است. او اشاره کرد که این موضوع به‌ویژه در فرآیندهای بازخورد عمومی برای سیاست‌گذاری‌ها، مانند دوره‌های نظرخواهی از شهروندان، چالش‌برانگیز شده است؛ چرا که تشخیص نظرات واقعی از نظرات تولیدشده توسط هوش مصنوعی دشوارتر شده است.
روی در مقاله‌ای که اخیراً در Bulletin of the Atomic Scientists منتشر کرده، خواستار توجه دوباره به مسئولیت‌پذیری در ارتباطات شده است. او معتقد است حتی زمانی که متن با کمک هوش مصنوعی تولید می‌شود، باید فردی پاسخگو و «قابل بازخواست» برای آن وجود داشته باشد.
به گفته روی، تجربه‌های گذشته نشان داده که جعل نظرات عمومی سابقه‌دار است؛ برای مثال، در سال ۲۰۱۷ کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا بیش از ۲۲ میلیون نظر درباره لغو قوانین بی‌طرفی شبکه دریافت کرد که طبق گزارش دادستان کل نیویورک، نزدیک به ۱۸ میلیون از آن‌ها جعلی بود. اما به گفته او، مدل‌های زبانی بزرگ اکنون می‌توانند متونی تولید کنند که فاقد «اثر انگشت» تکراری و قابل شناسایی هستند و این امر تشخیص نظرات واقعی را دشوارتر می‌کند.
روی تأکید کرد که «حق شنیده شدن» باید با «تعهد به پاسخگویی» همراه باشد. او افزود که لزوماً نیازی نیست هر فرد نام خود را علنی کند، اما باید نهادی بتواند هویت و مسئولیت فرد را تأیید کند. به گفته او، «حریم خصوصی و پاسخگویی متضاد نیستند» و می‌توان سازوکاری طراحی کرد که هم از هویت افراد محافظت کند و هم پاسخگویی را تضمین نماید.
مرکز ارتباطات سازنده MIT، به گفته روی، در پروژه‌های مختلفی مانند Real Talk و Youth Voices تلاش کرده است تا گفتگوهای گروهی و فرآیندهای تصمیم‌گیری جمعی را با کمک فناوری، از جمله هوش مصنوعی، تسهیل کند. اما در این فرآیندها، همواره امکان بررسی و اصلاح خروجی‌های مبتنی بر فناوری توسط شرکت‌کنندگان وجود دارد و در نهایت، یک فرد مسئولیت هر اظهار نظر را بر عهده می‌گیرد.
روی همچنین به توسعه نمونه اولیه‌ای به نام VoiceTrace اشاره کرد که هر خروجی یا خلاصه‌ای از گفتگو را به صدای افراد واقعی پیوند می‌دهد تا امکان ردیابی و پاسخگویی فراهم شود.
در جمع‌بندی، روی هشدار داد که سرعت توسعه هوش مصنوعی و سرعت فرآیندهای دموکراتیک با یکدیگر همگام نیستند و اگر این دو هماهنگ نشوند، خطر تصمیم‌گیری بدون مشارکت و اعتماد عمومی افزایش می‌یابد. او تأکید کرد که معیار اصلی موفقیت فناوری نباید صرفاً کارایی، بلکه تعداد افرادی باشد که هوش مصنوعی آن‌ها را در موقعیت پاسخگویی قرار می‌دهد.
در حال حاضر، مرکز ارتباطات سازنده MIT به توسعه پروژه‌های جدید برای تقویت پاسخگویی و اعتماد در گفتگوهای مدنی ادامه می‌دهد.
