مطالعه‌ای از پژوهشگران MIT نشان می‌دهد استفاده چند شرکت از یک الگوریتم استخدامی، برخلاف برخی نگرانی‌ها، همیشه به ضرر جویندگان کار نیست و پیامدهای آن به جزئیات بستگی دارد.

در پژوهشی که توسط محققان MIT انجام شده و ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شد، تأثیرات استفاده چند شرکت از یک الگوریتم استخدامی، پدیده‌ای که به «تک‌فرهنگی الگوریتمی» معروف است، مورد بررسی قرار گرفت. طبق این مطالعه، برخلاف برخی تحقیقات پیشین، این رویکرد لزوماً برای جویندگان کار مشکل‌ساز نیست و حتی می‌تواند در برخی شرایط به نفع آن‌ها باشد.

پژوهشگران MIT، از جمله برایان هدن و مانیش راغوان، با ارزیابی نظام‌مند انتقادات رایج نسبت به تک‌فرهنگی الگوریتمی، به این نتیجه رسیدند که بسیاری از این انتقادات یا قابل تعمیم به همه موارد نیستند یا در همه شرایط صادق نیستند. آن‌ها نشان دادند که پیامدهای این پدیده به دقت الگوریتم و حوزه کاربرد بستگی دارد.

چه رخ داد؟

مطالعه MIT با تمرکز بر تصمیمات استخدامی، سناریوهایی را مدل‌سازی کرد که در آن چند شرکت از یک الگوریتم برای غربالگری رزومه‌ها استفاده می‌کنند. پژوهشگران استدلال کردند که برخلاف تصور رایج، استفاده همگانی از یک الگوریتم لزوماً منجر به حذف سیستماتیک برخی متقاضیان نمی‌شود و تعداد کل افراد استخدام‌شده تغییر نمی‌کند. به گفته آن‌ها، این وضعیت حتی می‌تواند قدرت چانه‌زنی جویندگان کار را افزایش دهد، زیرا شرکت‌ها برای جذب افراد مشابه رقابت می‌کنند و این امر ممکن است به افزایش دستمزدها منجر شود.

دیدگاه کلیدی پژوهشگران

به گفته برایان هدن، «اینکه تک‌فرهنگی الگوریتمی خوب یا بد است، به جزئیات بستگی دارد؛ مانند حوزه مورد بحث و دقت خود الگوریتم.» مانیش راغوان نیز اشاره کرد که نگرانی درباره همگرایی تصمیمات با گسترش استفاده از هوش مصنوعی و الگوریتم‌ها افزایش یافته است.

مطالعه نشان می‌دهد که برخی نگرانی‌ها درباره حذف سیستماتیک یا کاهش فرصت‌های شغلی برای متقاضیان، در همه شرایط مصداق ندارد. همچنین پژوهشگران بیان کردند که اگر متقاضیان بتوانند رزومه خود را اصلاح و دوباره ارسال کنند، برخی انتقادات درباره کاهش اختیار فردی نیز وارد نیست.

پژوهشگران MIT تأکید کردند که پیامدهای تک‌فرهنگی الگوریتمی به زمینه و نحوه پیاده‌سازی بستگی دارد و برای ارزیابی تجربی این پدیده به تحقیقات بیشتری نیاز است. آن‌ها پیشنهاد کردند که ترکیب چند الگوریتم در قالب یک «الگوریتم تجمیعی» می‌تواند برخی محدودیت‌های تک‌فرهنگی را کاهش دهد، اما عملی بودن این راهکار نیازمند بررسی بیشتر است.

در مجموع، این مطالعه بر لزوم پژوهش‌های بیشتر درباره پیامدهای بلندمدت تک‌فرهنگی الگوریتمی و بررسی پیچیدگی‌های واقعی بازار کار تأکید دارد.