
خبر در یک نگاه
- ایلا کومار فناوریهایی را با مشارکت جوانان دارای تجربه آسیب و نظام رفاه کودک طراحی میکند.
- تمرکز اصلی بر طراحی مبتنی بر جامعه و همکاری مستقیم با کاربران نهایی است.
- این رویکرد میتواند به خلق فناوریهای موثرتر و متناسب با نیازهای واقعی جوانان منجر شود.
ایلا کومار، دانشجوی دکتری گروه Lifelong Kindergarten در MIT، به جای طراحی فناوری در انزوا، جوانان آسیبدیده از نظام رفاه کودک را از ابتدا در فرآیند خلق ابزارهای دیجیتال مشارکت میدهد. او معتقد است که تنها از طریق طراحی مبتنی بر جامعه میتوان فناوریهایی ساخت که واقعاً به نیازها، موانع و فرهنگهای کاربران پاسخ دهند.
در پروژهای با همکاری Stepping Forward LA، کومار و تیمش با مشارکت جوانان، اپلیکیشنی را توسعه دادند که به جای ارتباط متنی، از کلاژهای تصویری برای بیان احساسات و تقویت ارتباط میان کاربران استفاده میکند. این ابزار به جوانانی که بیان احساسات برایشان دشوار است، امکان میدهد به شیوهای خلاقانه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
در پروژهای دیگر با Justice Resource Institute، کومار و همکارانش با همکاری درمانگران و جوانان، اپلیکیشنی برای مشارکت فعال کاربران در برنامهریزی درمان و پیگیری اهداف خارج از جلسات درمانی طراحی میکنند. این پروژهها نمونههایی از رویکرد طراحی مشترک و مبتنی بر جامعه هستند که کومار دنبال میکند.
کومار همچنین با برگزاری کارگاههای آموزشی برای مراقبان و سازمانهای مرتبط، تلاش میکند آگاهی درباره نقش هوش مصنوعی در تصمیمگیریهای جوانان آسیبدیده را افزایش دهد و گفتوگو میان نسلها را تسهیل کند.



